0

แม่นากพระโขนง ตำนานผีสุดยอดแห่งความหวดกลัวของพระโขนง

แม่นากพระโขนง หรือมักเรียกสั้นๆว่าแม่นาก เป็นผีตายทั้งกลมที่รู้จักกันเป็นอย่างดีของคนไทย มีความเชื่อกันว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นจริงในสมัยรัชกาลที่ 4 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ปัจจุบันมีศาลแม่นากตั้งอยู่ที่วัดมหาบุศย์ซอยสุขุมวิท 77

เรื่องราวของ แม่นากพระโขนง

แม่นากพระโขนง

โดยมีตำนานกล่าวกันว่า มีสามีภรรยาหนุ่มสาวคู่หนึ่ง อาศัยอยู่ในย่านพระโขนง สามีชื่อนายมาก ส่วนภรรยาชื่อนางนาก ทั้งสองใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันกระทั้งภรรยาตั้งท้องอ่อนๆ นายมากก็ได้มีหมายให้ไปเข้ารับการเป็นทหาร ทำให้นางนากต้องอาศัยอยู่บ้านตามลำพัง

เวลาไม่นานนางนากก็ได้ถึงเวลากำหนดคลอด หมอตำแยก็ได้เข้ามาทำคลอดให้แต่ลูกของนางนากไม่ยอมกลับหัว จึงไม่สามารถคลอดเองตามธรรมชาติได้ ทำให้นางนากเกิดอาการเจ็บปวดท้องและขาดใจเสียชีวิตพร้อมกลับลูกในท้อง กลายเป็นผีตายทั้งกลม หลังจากนั้นศพของนางนากได้ถูกนำไปฝังที่ท้ายวัดมหาบุศย์ พอนายมากถึงเวลากำหนดปลดประจำการพอดีก็กลับมายังพระโขนงโดยไม่ทราบว่าเมียตัวเองเสียชีวิตแล้ว

นายมากกลับมาตอนที่ไต้เข้าไฟพอดี จึงไม่ได้พบชาวบ้านเลย เนื่องจากบริเวณบ้านนางนากนั้น หลังจากที่นางนากตายไปก็ไม่มีใครเข้าใกล้เพราะกลัวนางนากซึ่งต่างเชื่อว่าวิญญาณของผีตายทั้งกลมมีความดุร้ายยิ่งนัก เมื่อนายมากกลับมาอยู่บ้าน นางนากก็พยายามรั้งไม่ให้นายมากออกจากบ้านไปพบใครเพราะเกรงว่ากลัวชาวบ้านจะบอกความจริงว่าตนเองตายแล้ว

แต่จนกระทั้งวันหนึ่งเมื่อนางนากได้ตำพริกเกิดมะนาวร่วงพื้นจึงยืนมือลงไปเก็บมะนาว นายมากที่อยู่ใต้ถุนบ้านไปพบเห็นมืออันยาวของนางนากก็ตกใจ จึงปักใจเชื่อว่าเมียตัวเองตายแล้วเหมือนที่ชาวบ้านมาเล่าให้ตนฟังแต่แรก แต่ตนไม่เชื่อ นางนากเสียใจมากที่สามีตนหนีออกจากบ้านไปเพราะรู้ว่าตนเป็นผี จึงออกตามหานายมาก นายมากหนีไปอยู่ที่วัดด้วยความที่เจ็บปวดใจที่นายมากโดนชาวบ้านยุแยง ทำให้แม่นากออกอาละวาดอย่างหนัก จนชาวบ้านกลัวไปทั้งทั่วพระโขนง

ชาวบ้านจึงจ้างหมอผีมาจัดการและจับใส่หม้อดินถ่วงน้ำ จนกระทั้งมี 2 ตายายไม่รู้จากไหนมาหาปลา ได้พบเจอหม้อดินนี้แล้วจึงเปิดผ้ายันต์ออก ทำให้นางนากถูกปลดปล่อย แต่ท้ายที่สุดก็ถูกสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี)สยบลงได้ กะโหลกศีรษะของนางนากถูกเคาะออกมาทำเป็นปั่นเหน่ง เพื่อสะกดดวงวิญญาณ และนำนาคไปสู่สุขคติ ตำนานรักของแม่นากจึงได้ถูกพูดถึงว่าเป็นตำนานรักที่ประทับใจที่สุดที่แม้แต่ความตายก็ไม่อาจพรากกันได้